sobota, 5 grudnia 2015

liście,złoto Matki Ziemi...

   Wielu z nas nie docenia liści.Jesteśmy zachwyceni soczystością wiosennych liści,złotem,czerwienią liści jesiennych.Niestety gdy spadną zaczynamy ich nienawidzić.Bo trzeba coś z nimi zrobić.Zniszczą nam trawnik,kostkę.W rynnach blokują odpływ wody i w razie deszczu leje się przez rynny po ścianach zamiast przez spusty.Jesteśmy na nie wściekli.Bo nie dość,że pracujemy w pracy to jeszcze w domu trzeba zacząć grabić.Człowiek przytuliłby się do kocyka z ciepłą herbatką a tu liście nas gonią z kanapy do roboty.

   Zmieniając swoje nastawienie do liści będziemy przyjemnie spędzać czas przy ich grabieniu i wykorzystywaniu.Nie ma nic przyjemniejszego jak dotyk żyznej ziemi liściowe.Oczywiście mówię tylko o ogrodnictwie :D
   Od lat kilku.Odkąd zaczęłam czytywać książki o uprawie ekologicznej uwielbiam liście.Nie mogłam patrzeć jak w pierwszych latach po mojej przeprowadzce teściówka paliła liście.Nie wiedziałam wtedy co z nimi zrobić.Gdy zrobiłam kilka rabatek kwiatowych już wiedziałam co.
   Na początku wysypywałam trocinami.Trociny jednak trzeba zkądś
przywieść.Nie chcą dawać,trzeba płacić.Liście mam na wyciągniecie ręki.4 duże klony ponad 40 letnie,18 leszczyn,3 orzechy,2 małe lipy(oj urosną niedługo)2 dęby i jeszcze zapomnianego żółtego klona

+wierzbę i było jeszcze 5 sumaków octowców.Niestety zmarzły 3 lata temu i w ich miejsce są malutkie katalpy.Ale liście mają taaaakie duże.
   Mając tyle drzew liściastych mam za mało liści.Wysypuję pod każdy kwiatek,krzaczek i iglaczka.Wysypuję całe rabaty.Przez następny sezon pięknie się rozkładają i mam 2w1.Brak pielenia,lub sporadyczne oraz piękną nawiezioną glebę.

           

   Tamtej jesieni liście wrzuciłam do czarnych worków i zostawiłam samopas.Tej jesieni miałam nie do końca rozłożoną ziemię,ale mi to nie przeszkadza.Przesadziłam wszystkie domowe kwiaty w moją ziemię.Nie kupiłam ani woreczka.O nie!Mam już dość byle czego.Każda ziemia którą kupuję jest do niczego.Rośnie na niej białe coś.Woda nie chce się utrzymać w ziemi  tylko przelatuje do podstawki.Rośliny marnieją.Powiedziałam dość.Moja ziemia jest przyjemna w dotyku,mięsista,pachnąca.
   W tym roku wykorzystuję liście jeszcze w innym celu.Stworzyłam sobie 3 podwyższone zagony w warzywniku.Część wypełnienia zagonów to oczywiście liście.Przerobią się na piękną ziemię.Warzywa będą miały co jeść.A ja będę miała mniej pielenia.

 Na ostatnim zjęciu moje podwyższone rabaty w trakcie tworzenia.W tym momencie są całe zasypane liśćmi.Jeszcze nierozłożony kompost i warstwa wierzchnia ziemia.

piątek, 6 listopada 2015

koniec sezonu...

   Sezon zakończony?uff
Mężu motał się od kilku lat.Co zrobić z jabłoniami:wyrwać czy zainwestować?W końcu się zlitował nade mną i wyrwał!!
   Od kilku lat motał się ze źle posadzonymi,źle zaszczepionymi i źle prowadzonymi jabłoniami.Żal było wyrwać i żal nadal dbać.W końcu wyrwał.Na to miejsce posadzi wiśnie.
   Najpierw jednak zadba o pole.Donawozi obornikiem i głęboko zaorze tzw.głęboszem.Błędy popełnione przy jabłoniach naście lat temu mściły się na nim lata.Złe podkładki i złe szczepienie.Złe sadzenie i początkowe błędy w dbaniu dały finał w tym roku:wyrwane drzewa.Nie trzeba słuchać osób które się nie znają i twierdzą,że samo urośnie!
   Nic to.Mężu bogatszy w doświadczenie i biedniejszy o "parę zł".Teraz już wie co z czym się je i już sam da radę z wiśniami.Bo na tym to on się zna jak ta lala!Wiśnie rosną jak złoto a i plon jest zadowalający.Plantacja wiśni zwiększy się o 1.7h.
   W końcu doczekałam się męskiej decyzji o wyrwaniu badziewia.Teraz czeka mnie tylko sadzenie i pielenie.Uwielbiam to drugie!

Tylko jak kwitły były piękne!

czwartek, 18 czerwca 2015

kwiaty czarnego bzu...dar natury

   Od wielu lat robię jesienią sok z czarnego bzu z dodatkiem malin.Panaceum na odporność i chorobę.Kiedyś robiłam tylko z bzu.Nikt nie chciał pić.Po dodaniu malin piją wszyscy.Nawet Julia.
  W tamtym roku za późno zorientowałam się i nie zrobiłam nic z kwiatów czarnego bzu.Tylko trochę nasuszyłam.W tym roku wyruszyłam na zbiory z dużym pojemnikiem i nazbierałam go 2 razy po brzegi.


   Bez jest piękny.Taki nieskazitelny.Pachnie mocno.Zdominował w moim domu wszystkie inne zapachy.Niektórym się nie podobał.Ja lubię i wąchałam zadowolona.

                        MIÓD Z KWIATÓW CZARNEGO BZU:
*40 szt.baldachów
*3.5l.wody
*3.5kg.cukru
*sok z dwóch cytryn 
*10 g.kwasku cytrynowego
Kwiaty odcinamy z łodyżek.Im mniej łodyżek tym lepiej,ale bez przesady.Zalewamy wodą.Gotujemy w płytkim garnku z 10 minut i zostawiamy na noc do naciągnięcia.
   Odcedzamy i dodajemy resztę składników.Gotujemy na małym ogniu,zbieramy szumowinę.
   Po godzinnym gotowaniu zmniejsza się ilość wody i syrop się zagęszcza.Trzeba wyczuć moment kiedy będzie dość.Jak odparowałam w tamtym roku miód z lipy to łyżki wbić nie mogłam.W tym roku udało mi się idealnie.Odparowałam tylko tyle i wystarczyło.
   Miód nabrał wyrazistego koloru i był słodziutki jak prawdziwy.Przepyszny.Można wyżerać łyżkami na kanapkę.Można do herbaty,można jeść w chorobie.Dowolność wszelka.

                          WINO Z KWIATÓW CZARNEGO BZU
*40 baldachów
*2 garście rodzynek
*1l.soku pomarańczowego
 *2 cytryny sparzyć wyszorować cienko obrać,wyrzucić białe spod skórki i pokroić cytrynę na plastry
*2 l wody
*drożdże piekarski
Wszystko zlać do balonu z rurką i zostawić na 3-5 dni.Drożdże zjedzą cukier z rodzynek i soku.Po tym czasie odcedzić.Wlac do balonu 15 litrowego i :
*1.5 kg cukru rozpuścić w 2l .wody wlać gdy wystygnie do balonu.
*10 g.czarnej herbaty zalać i po ostygnięciu odcedzić i dolać do balonu.
Po kilku dniach gdy fermentacja prawie ustanie :
*1.5 kg. cukru rozpuścić w 2l wody i znów wlac po ostygnięciu.Dopełnić balon do 11l wodą.Zlać po ustaniu fermentacji do butli aż pod korek żeby było jak najmniej powietrza.Można zasiarkować i dosłodzić wedle uznania.Ja podgrzewam wino do 80 st.C i to zabija drożdże.
Winko lecznicze i pyszne.Moje jeszcze pracuje,ale zaraz dodam drugą partię cukru.Smacznego.

                            
                                   SYROP NA KASZEL:

*50 baldachów
*3 kg. cukru
*10 g. kwasku cytrynowego
*2 l.wody
*laska wanilii
Kwiaty odciąć z łodyżek,zalać gorącą wodą,dodać cukier i kwasek + rozciętą laskę wanilii.Odstawić na 2 dni.Przecedzić,zagotować.Rozlać wrzątek do butelek i gotowe.
Uwaga:W pierwszym przepisie z którego korzystałam mowa była o tym żeby kwiaty zalać wodą bez cukru.Nie polecam.Kwiaty bez cukru spleśniały.Musiałam robić drugą partię.


   Kwiaty czarnego bzu także ususzyłam.Zebrałam po 10 baldachów w kiść i powiesiłam na strychu.Będą jak znalazł do herbatek,toników i szamponów. 






   Maj był bardzo pracowity.Zrobiłam jeszcze syrop z pędów sosny,ale o tym innym razem.Jeżeli ktoś ma pod ręką kwitnący czarny bez to warto go chociażby nasuszyć.Mało to pracowite,a w zimę może się przydać.

Powodzenia.



wtorek, 12 maja 2015

diagnoza Werki...

   Diagnoza Werki po koszmarnie drogich badaniach też jest nie za ciekawa.Badania wskazują na insulinooporność.Nic fajnego.Z tego miejsca jest tylko krok do cukrzycy 2 typu a potem już z górki.Cały wachlarz chorób towarzyszących i to nie po latach.Tylko od razu jak zacznie się cukrzyca.
   Werka się przejęła.Zaczęła słuchać co do niej mówię o diecie.Nie puszcza mimo uszu tylko stosuje się do zaleceń pani doktor.Wiadomo,że to tylko dziecko i nieraz sobie odpuści.Dorosły odpuszcza a co dopiero dziecko.Mimo to ma świadomość,że jak się zepnie to da radę.
   Za miesiąc znów badania.Jak wyjdą takie same lub nie daj Boże gorsze to zacznie zażywać leki uwrażliwiające komórki na insulinę.
   Zrobiłam ostatnio winko z mniszka i będę jej podawać bo będzie pomagać na kilka problemów.Oby skończyło się tylko na strachu.
   Pobrano jej 8 takich probówek.Kłuto 3x,mało nie zemdlała.Oby to już koniec.

niedziela, 10 maja 2015

wino z mniszka-cud,miód i orzeszki...

   Zdrówko przede wszystkim.A jeżeli można połączyć to z przyjemnością picia wina.To czemu by nie?
Wszelkie przepisy jakie znalazłam w necie miały w składzie drożdże do białego wina.U mnie bywa różnie z tymi drożdżami,a że wino Ciociosan wychodzi mi rewelka na zwykłych drożdżach piekarskich to zaryzykowałam i mniszka.
   Najpierw nastał czas na zbieranie kwiatuszków.Nie bawiłam się ceregiele:uzbierałam lekką ręką z 8 litrów.Micha 10l.więc oceniłam na oko,że tyle będzie.
   Łąka w ogóle nic nie straciła ze swojego uroku.Nadal żółta:
   
                                    WINO Z MNISZKA:

*7-8 l. mniszka
*6 l. wody 
Zagotować,zostawić na noc.Wlać do 15 l. gąsiorka.
Dołożyć do gąsiorka:
*garść rodzynek
*5 l. wody zagotowanej i ostudzonej z 2 kg. cukru
*1 pokrojoną pamarańczę (sparzyć,wyszorować)
*3 średnie cytryny (j.w.)
*opakowanie drożdży spożywczych
Wstawić rurkę fermentacyjną i patrzeć jak pięknie bulgocze.
Jak przestanie bulgotać zlać przez sito lub tetrówkę(nową!).
Wlać z powrotem do gąsiora i poczekać z 4 tyg. aż zrzuci osad na dno.Potem zlać znad osadu rurką i rozlać do butelek.Leżakowanie około roku.Jak wszystkich win.
   Zaleca się żeby wino z mniszka spożywać 3 x dziennie przed posiłkiem 25 ml.

   A teraz info.Na co mi ten cymes.Otóż wino z mniszka jest świetne:
*pobudza trawienie
*wpływa pozytywnie na poziom cukru we krwi-polecany przy skokach cukru i dla diabetyków
*zapobiega kamicy nerkowej
*zmniejsza zatrzymywanie wody w organiźmie- wspomaga odchudzanie
*pomocny jest przy chorobach wątroby,pęcherzyka
*oczyszcza organizm z toksyn i związków azotowych w trakcie odchudzania i walce z otyłością
*dobry przy miażdżycy i za wysokim cholesterorze 
*ma działania antyoksydacyjne,zapobiega nowotworom
*pomaga na infekcje dróg moczowych 
*reguluje miesiączki i jajeczkowanie!!
Poza tym :

mniszek jest źródłem fitosteroli,kwasów organicznych,witaminy A,B1,C,D,soli mineralnych,głównie potasu,magnezu i krzemu,cukrów w tym inuliny.Liście i kwiaty bogate są w flawonoidy i karoteniody zawierają też kwas foliowy.

   Jestem zachwycona właściwościami tej niepozornej roślinki którą się tępi bo pleni się jako mszyce wiosną.Zawsze lubiłam patrzeć na mój trawnik który był żółty od mlecza.Nic to,że potem cały świat był w dmuchawcach i wszędzie na rabatkach rosły nowe mniszki.Łąka wyglądała cudnie.W sadzie zresztą też pięknie.
   Zawsze straszono mnie,że te gorzkie mleko jest trujące.A nawet ono leczy bo świetne jest na kurzajki i brodawki.Cała roślina to samo zdrowie a ja zachwycałam się tylko jej urodą.Teraz będę też zachwycać się winem bo miodek już robiłam 2 lata temu. Smaczny i właściwości również wspaniałe.Nie doceniałam go.Teraz już wiem co mam w spiżarni. 

środa, 29 kwietnia 2015

sezon rozpoczęty...

   Mężu rozpoczął już dawno.Cięcie,wykaszanie,opryski,nawóz to jego część pracy.Ja zaczęłam u siebie w ogródku:posiałam warzywka,po raz pierwszy wczoraj kosiłam trawkę o wysypywaniu liśćmi lub pieleniu nawet nie warto wspominać.W moim władaniu jest pół hektara ogrodzonego terenu.Większość prac ja wykonuję,ale wykaszanie kosą miejsc niedostępnych lub pryskanie grusz lub leszczyn zostawiam mężowi.
   W tym roku mąż postanowił,że nowe nasadzenia będą 2 lata pielone.Na jesieni machneliśmy półtora hektara wiśni i teraz trzeba wąskim paskiem przy nich zdziabać motyką.Średnio co 10 dni taka frajda mnie czeka.Drzewa wtedy będą lepiej rosły ponieważ pryskając przy nich rundupem istnieje niebezpieczeństwo,że załapią trochę na korę i wtedy "stoją"w miejscu i nie rosną.Są takie zapyziałe z małymi przyrostami.Żal na nie patrzeć.I każdy rok bez owoców to rok w plecy ,bez kasy.
   Mężu jak postanowił tak zrobił.Niestety planował zrobić to czyimiś rękami,a żona wmanewrowała go w robotę osobiście.Czego jak czego,ale pielonki to nienawidzi.Wiadomo,ja też niezwyczajna takiej pracy,więc postanowiłam,że lepiej 3 dni popracować po pół dniówki niż hetać cały dzień.Mężu po pierwszym dniu stwierdził,że to jego ostatnia bytność na polu z motyką.Ostatecznie ogarniemy po raz pierwszy razem a potem donajmę sobie sąsiadkę i też systemem półdniówkowym z nią ogarniemy.Ponieważ ja mam do opieki własnego berbecia a ona pilnuje u kogoś.Co jak co,ale Julka wytrzyma z babcią do obiadu,ale cały dzień to katorga.Strasznie mamina się zrobiła.
   Dziś drugi dzień pielenia.Pierwszy był w poniedziałek.Jak wróciłam to ogarnęłam obiad i poszłam zbierać mniszek na wino.Oczywiście udało mi się nawet nastawić zanim Julka się obudziła.Wczoraj męża nie było to wymyśliłam sobie koszenie trawy(żeby przypadkiem nie odpocząć).Dziś po pieleniu wzięłam się za pielenie w warzywniku.Zostały mi jeszcze ścieżki do ogarnięcia a deszcz nie próżnuje i podlewa chwasty które zaraz mnie zarosną.I znów nie odpoczęłam.Bo jak córa wstała to trzeba było za nią pobiegać,a że babcia nie wyjdzie z nią na dwór to kicałyśmy na dworku.Jutro będzie lepiej bo tatuś trampolinę skręcił i można będzie do kojca ją wsadzić.hihihi
   Jutro ostatni dzień dziabania i powtórka za 10 dni.Żyć nie umierać.Mężu pocieszył mnie,że jak skasuje mocno niedochodowe jabłonki i stare wiśnie to będzie 2 hektary do pielenia.I tak na stare lata człowiek w pole poszedł do pielenia.Pocieszające są dwie sprawy:
pierwsza-że to u siebie i można zejść z pola jak się ledwo żyje 
druga-trochę ruchu się przyda bo człowiek lepiej wyglądał tuż po urodzeniu dziecka niż teraz .Oj zapuściłam się w tą zimę.
   Moje narzędzie pracy.
   To zaś nasadzenia młodego sadu który teraz jest już do likwidacji.Rzędy ciągną się pół kilometra a całość ma 3 hektary.
Muszę zrobić zdjęcie teraz młodego sadu który kwitnie.Poezja.Na murawie żółto od mlecza a na drzewach biało od kwiatu.

PS.Zrobiłam dziś zdjęcie kwitnącego 6 letniego sadu.Proszę państwa Łutówka w pełni kwitnienia:
 

wtorek, 21 kwietnia 2015

Wyzwanie Wdzięczności ...

   Jakiś czas temu wpadłam na chwilkę na facebooka i zajrzałam na profil mojej młodej znajomej.Dziewczyna w 1 klasie liceum,poukładana,chodząca na Oazę.Znalazłam na jej profilu Wyzwanie Wdzięczności.Przez 7 dni trzeba pisać za co jest się wdzięcznym i co dzień nominować 2 osoby do tego żeby pisały.
   To było piękne.Młodzi ludzie zatrzymali się na chwilę i pomyśleli za co są wdzięczni.Tak rzadko to robimy.Częściej skupiamy się na tym czego nam brak,na co jesteśmy wściekli,źli i czego potrzebujemy.
   Mam taki zwyczaj.W niedzielę w kościele po komunii nie klepię modlitw tylko dziękuję Bogu za jego dary.Za dobro które mnie spotkało,za ludzi którzy mnie otaczają.Za złe rzeczy bo bez nich nie byłabym taka jaka jestem.Za każdą chwilę mojego życia,tę dobrą i tę złą.
   Zawsze jest za co dziękować i być wdzięcznym.Bo to jacy jesteśmy wynika z wszystkich naszych doświadczeń.Nawet bardziej z tych złych,niż tych dobrych.Bo dobre jest łatwe.Złe trzeba przetrwać,przerobić,podnieść się i silniejszym iść dalej.Złe doświadczenie bardziej kształtuje naszą osobowość,więcej się uczymy.Złe doświadczenia motywują nas do zmian.Do wyjścia ze strefy komfortu i pójścia dalej.