niedziela, 19 października 2014

paskudny dzień...



   Dziś był paskudny dzień.Z początku nawet ok,ale po południu to nawet krzywo położony zeszyt był powodem do awantury.
   Jedna robiła pieprznik wszędzie i ze wszystkiego,a druga... Julka tylko rzucała zabawkami i szczypała.Jakby nie patrzył dziś miałam pod górę.No cóż,nieraz i u mnie szklana w połowie pusta.
   Za to jakie cudne te moje panny:
    Zdjęcie poprzerabiane przez Wercię.Na modłę nastolatkową.A niech ma.Julka miała wtedy pewnie z pół roczku a Wercia w to lato 12 i pół.Oj porosły panny.

środa, 15 października 2014

wypadki wszelakie...



   Dzieci wpadają nieraz na szatańskie pomysły.To znaczy im się wydaje ,ze pomysł jest ok.A wychodzi jak zawsze.
   Sok do szkoły to zły pomysł.Przynajmniej przy sklerotycznym dziecku.W piątek córa dostała sok.Soku się nie wypiło.Po wekendzie były dwa dni wolne bo Dzień Nauczyciela i włala.Mamy bombę w plecaku!
   Wercia pakuje się do szkoły rano.Ile mnie to gadania kosztuje i wkurzania.Plecak wieczorem spakować?Nie,zawsze jest coś ciekawszego,pilniejszego i w ogóle,po co?Dzisiaj rano zabrała się do pakowania i wyjmowania niepotrzebnych rzeczy,a tu niespodzianka:butelka wybuchła w rękach i wykipiała w całości swojej treści sfermentowanego soku.UPS!!
   Plecak do prania,dywan do prania,na szczęście tylko jeden zeszyt poszkodowany bo jakby jeszcze książki pociągnęło to chyba nie uszło by jej to na sucho.Po pół godzinie zachodzi do pokoju i ze zdziwieniem mówi :mamo tutaj jeszcze jest plama z soku.I jakby dobrze poszło to klepka do wymiany,uff dobrze że zobaczyła i ją starłyśmy.
   Siedzę teraz przy kompie i czuję mieszaninę zapachu:soku z płynem do prania dywanów.Oj mam nadzieję,że ten zapach soku zniknie bo muszki się wściekną od nowa.

wtorek, 14 października 2014

chrońmy ofiary,nie sprawców!!!




   http://dzieciowo.pl/2014/10/stop-durnym-wyrokom.html
Poczytajcie,warto.Może dotrze ten przekaz gdzieś dalej.Moze poruszy serca sędziów,adwokatów i przede wszystkim polityków od których zależy wszystko.

niedziela, 12 października 2014

ciąg dalszy produktów bez wkładek wszelakich...

   

   Jak biorę do ręki różne produkty z podtekstem "dla dzieci" i widzę polepszacze,E i inne tego typu cuda wianki w jedzonku dla milusińskich.To nóż mi się w kieszeni otwiera i rani boleśnie!
   Kup tu człowieku biszkopciki bez wkładek.No nie da się.Wkurzyłam się i upiekłam sama.Machnęłam nawet takie podłużne żeby do łapy dać i wsio.Samoobsługa będzie.
   Przetestowałam dziś na mojej Julci biszkopciki.Mało brakowało a wyrywałaby mi z ręki.Nie mogłam dać całego do ręki bo od razu pakowała go do buzi.Musiały być malutkie kawalątki lub trzeba było trzymać w ręce i dozować ilość dziabniętego kawałka.Musiałam mocno uważać na palce bo chciała dziabnąć z rozpędu coby więcej do paszczydła wpadło.
   Biszkopcik jest namber łan.Nic co do tej pory jadła tak mocno nie podpasowało dziecięciu.Aż miło było popatrzeć.
 
   

biegnąca jesień...



   Jesień biegnie w tym roku w zastraszającym tempie.Spieszy się okropnie ku spadłym liściom i powiewom zimnego wiatru.Spieszy się ku chłodom i odpoczynkowi.
   Biegnę razem z nią.Biegnę w domu, na polu i we wsi.Biegnę cały czas i tylko wieczory są spokojne.W zaciszu domowego ogniska leniuchuję pod kocem z rodziną obok.Młodsza już chrapie położona często przez babcię bo ja w biegu nie zdążyłam na kolację i papa.Starsza okupuje mnie lub męża ewentualnie komputer jak ma siły.
   Chciałam nazbierać dobrej energii na zimę.Nachomikować jak najwięcej żeby ogrzewać się nią w zimne dni będące tuż tuż.Mam nadzieję,że Złota Polska Jesień jeszcze wróci i doda mi sił na  zimowe dni.Uwielbiam tę piękną złotą jesień,szeleszczącą liśćmi pod stopami.Uwielbiam patrzeć jak spadają liście.Czas się wtedy zatrzymuje,patrzę na żółte liście skrzące się od nisko patrzącego już słońca i ja też stoję.Nigdzie wtedy nie biegnę.Jestem TU i TERAZ.Chłonę TĘ chwilę,która za moment minie i już będzie inna.
   Jesień to mój czas.Czas łapania energii,czas na przycupnięcie i spojrzenie wokół siebie na spokojnie.Czas jaki zawsze lubiłam najbardziej:czas zbiorów,pogoni za wiewiórką złodziejką i wypatrywaniu grzybów w mchu.



 

poniedziałek, 29 września 2014

jabłuszka,ostatnie tchnienie prac polowych.albo moje ...



   Od 2 tygodni trwa zbiór jabłek.Skupów jak na lekarstwo,ceny koszmarne,ale chciał nie chciał trzeba choć trochę grosza wycofać z tych naszych wątpliwych inwestycji.
   Sama na polu nie jestem,robię raczej za transport.Jeden człowiek rwie cały czas,czasem ja dopomogę parę kg.czasem mąż lub sąsiad.Wożę do oddalonego od nas skupu o około 15 kilosów.W obie strony to już 30.3 razy dziennie to już niemal setka!Mąż w 99% w Wawie to sama muszę oblecieć 1.7 h jabłoni.Zerwaliśmy już niemal 25 ton x 0.20 gr.Kasy będzie jak lodu.
   Ot czysta arytmetyka i  dane.Niby robota,niby zdana na siebie jestem.Pomijając to wszystko,idąc na pole patrzę na jabłonie uginające się od ciężkich jabłek.Rwę do skrzyniopalety a za mną zostają już tylko zielone jabłonie.Prostujące się z ulgą i wyprężające zmęczone gałęzie.Uwielbiam widok drzew po zbiorach.Czystych,zielonych bez owoców.Drzew do których już nie trzeba wracać.Widzę efekt swojej pracy.Pal licho te marne grosze.Widok sadu w którym zerwaliśmy owoce co roku zachwyca mnie tak samo.Nie wiem dlaczego,ale jest coś magicznego w tym,że idziesz :a przed tobą owoce doginają drzewa do ziemi,a za sobą zostawiasz wyprostowane i zielone.
 

środa, 10 września 2014

optymistycznie...



   Miało być o czym innym,będzie inaczej.
Trafiłam dziś na blog OPTYMISTYCZNY.Cały sobą pokazujący jak można być w zgodzie z sobą,jak pracować,jak myśleć i jak żyć lepiej.Zrobiło mi się tak jakoś ciepło na duszy.Miałam sobie pobiadolić jak to zaganiana jestem,jak nie mogę znaleźć chwili dla siebie.I znalazłam.Na poczytanie optymistycznie piszącej bloggerki.Lepiej mi się od razu zrobiło,milej,łatwiej i przyjemniej.
  Poczytałam o magi słowa.Wierzę w to.Odkąd pamiętam tak było.Wierzę ,że dobre słowo wróci do nas, a złe tym bardziej.Przeklinanie kogoś robi mu krzywdę.Mimo,że tego nie widzimy.Tak po prostu jest.Nie jestem ekspertem ani wielce wykształconą osobą,nie umiem pisać tak wnikliwie i mądrze jak np.Małgosia która pisze ten optymistyczny blog,ale na pewno wierzę,że ma rację w tym co pisze:
  Słowo ma wielką siłę,siłę wręcz sprawczą.Tak samo nasze myśli.

  Jeżeli ktoś ma wenę niech poczyta.Dopiero znalazłam i zagłębiam się w teksty,ale już po kilku widzę,że warto zostać na dłużej.
 http://manufaktura-radosci.blogspot.com/

                               Moja mała-duża radość,Julia: