Dzień jak co dzień.W sumie dopiero 13,ale już widać różnicę.Julka ma w zwyczaju kłaść się spać w dzień po około 4 godzinach od wstania.Jak wstanie o 6 to spać idzie mniej więcej koło 10 itd.Dziś moje dziecię miało pod górę.Od kilku dni ma rozwolnienie.Raz -dwa razy dziennie.Tragedii nie ma ,ale jednak coś się dzieje.Najpierw zwalałam to na duże ilości soku(babcia na herbatę zieloną).Po odstawieniu obu nadal było tak samo.Kupiłam kaszkę ryżową i może pomoże.Po za tym od 2 dni dostaje kropelki z dobrymi bakteriami.Dziś jeszcze nic nie było,ale za to głód był koszmarny.
Moje dziecię jest genialne do usypiania.Przebieramy się,wkładam ją w śpiworek,zanoszę na górę do jej łóżeczka.daję smoka(wiem wiem,ale dokąd będzie spać w dzień będę dawać) i zostawiam samą.Są takie dni kiedy uśnie od ręki.Wieczorem to już żadnych oznak kicania w łóżku nie ma .Od ręki usypia.W dzień jest różnie.Raz uśnie padnięta od razu,raz kica i trzeba przeprowadzić karmienie,dopajanie i śpi.
Dziś po tej rewolucji była nie do utulenia.Głód panował wszech obecnie.Dwa razy znosiłam,dokarmiałam,dałam lalę żeby ja uśpiła.W końcu padła z żalem o 12 bo zmęczona była totalnie.Wstała dziś koło 5.30.Po 6 i pół godzinie nie spania w końcu padła.Szok.
Usypiała 3 godziny.W tym czasie przebywała cały czas w swoim łóżeczku sama.Po za dokarmianiem kiedy była z nami w kuchni.Ona lubi swoje łóżko,lubi spokój i ciszę,lubi samotność i odpoczynek od bodźców.Zawsze taka była.Nie utulała się w ramionach bujana i z kołysanką,tylko zaczynała wtedy bardziej narzekać i płakać.Utulała się jak wychodziłam z pokoju,sama.
Dziwnie mi z tym było na początku.Człowiek chciałby przytulić,bo przecież płacze i coś jest nie tak.A tu klops.Dziecko utula się samo w łóżeczku.Co dziecko to inne obyczaje.
Wercia była inna.Wiele lat usypiała w moim łóżku.rysowałam po pleckach,głaskałam.Potem było opowiadanie bajek i czytanie.Chociaż bardziej wolała opowiadania.Miałyśmy takie dwie serie opowiadań.Jedna była o dinozaurach a jak się znudziła to wymyślałam przygody o piesku Śmieszku,kotku Psotku i myszce Franciszce.Te opowiadania trwały latami.Nieraz wracałyśmy do dinusiów,nieraz czytałam.Wiele razy usnęłam w trakcie opowiadania i śmiałyśmy się razem,że gadam od rzeczy przez sen.Wiele razy usnęłyśmy razem i maż ściągał mnie do sypialni.Było miło.
Mam nadzieję,że jak Julcia podrośnie to trochę zmieni swoje przyzwyczajenia.Będziemy razem usypiać i opowiadać bajki.
Będzie pięknie.
wtorek, 10 lutego 2015
piątek, 6 lutego 2015
planujemy...
I przychodzi człowiekowi do głowy pomysł za pomysłem i realizuje go.Bo czemuż by nie?Robótki ręczne lubię,wycinanie,bawienie się w spinanie lub wklejanie stron.Już nie jeden almanach stworzyłam z różnymi informacjami.Największe są 2:jeden ze starych czasów-tylko li z kosmetykami naturalnymi bez konserwantów w ogóle,imienniki,kamienie szlachetne i tym podobne rzeczy.Drugi ostatnio zapisany i obklejony kalendarz z kosmetykami współcześnie naturalnymi:
Jak widać na zdjęciu,ledwo się zamyka.Zapisany już w 3/4 i jeszcze mam parę stron do wklejenia lub przepisania.
Wpadłam ci ja dziś na stronę kobietki skorej do planowania.I dalej czytać i szukać.Szukałam odpowiedniego planera dla siebie.Nie znalazłam.Postanowiłam więc zrobić sama.Otworzyłam offica i kombinowałam.Teraz wystarczy tylko wydrukować na czarno-biało(wersja minimalistyczna) lub iść do ksero kolor i machnąć sobie full wypas.Sie zobaczy jaka opcja wygra.
Załączam moje prace do ściągnięcia.Jak ktoś ma wenę poplanować sobie życie to voila:
http://chomikuj.pl/lucysia11/Dokumenty
Przykro mi inaczej nie umiem wkleić tych dokumentów.Robione w Office Power Point.Jeżeli ktoś ma ochotę to proszę,to tylko kilka kb a może się przydać.Różnią się kolorami,kart mają po 21 w formacie A5.Przykłady:
![]() | |
| żółty |
![]() |
| różowy |
![]() |
| stalowy |
![]() |
| szary |
poniedziałek, 2 lutego 2015
gimbus?
Moja Wercia jest już tuż tuż od gimnazjum.Tylko semestr,egzaminy i gimnazjalistka pełną gębą.Na razie nadążam.Świat internetu nie jest mi obcy.Umiem się w nim poruszać.Może interesują nas inne sfery netu,ale wspólny mianownik pozostaje.
Na razie to ja prowadzę za rękę i pokazuję drogę.Ja wgrywam różne programiki i wyznaczam granice udostępniania prywatnego życia w sieci.Technika jeszcze mnie nie przerosła.Na pewno nadejdzie taki dzień w którym to ja będę musiała pytać o radę moje dziecko.Oby nastąpiło to wtedy kiedy poradzimy sobie we wzajemnych kontaktach nawet jak już technika mnie przerośnie.Oby jak najpóźniej.
![]() |
| gimbus |
czwartek, 15 stycznia 2015
trzy wspomnienia bez których nie byłabym tu gdzie teraz jestem...
Manufaktura Radości podała dalej tę zabawę we wspomnienia.
Pomyślmy.Moje trzy wspomnienia dzięki którym jestem tu gdzie jestem:
Pierwsze
Odkąd pamiętam podstawówka opierała się na myśli,że chcę zostać krawcową.Podążyłam tym torem.Nadal lubię tworzyć swoje projekty,ale to nie była praca dla mnie.Po 8 godzin schylona przy maszynie.Mimo,że nie poszłam tą drogą,odbyłam wiele wędrówek w poszukiwaniu pracy w tym zawodzie.Gdybym ich nie odbyła nie skończyłabym w restauracji gdzie poznałam kogoś kto zmienił moje życie.
Drugie
Ktoś poznany w owej pechowej restauracji zaproponował mi pracę technika w szwalni.Byłam młoda,miałam 20 lat a pracowałam nad konstrukcją,robiłam za krojczego i głodowałam.Wiele łez wylałam przez te pamiętne 4 lata.Pracowałam bez pensji bo kochałam.Przeżyłam ogromną niepowetowaną stratę i odeszłam.Tak jak stałam,z tobołkiem własnych ciuchów,bez niczego.Z dziurą w sercu i nadzieją na lepsze.
Trzecie
Dzięki drodze jaką szłam poznałam dobrą i uczynną dziewczynę.Pomogła znaleźć mi pracę,dzięki niej znalazłam mojego męża.Ot przyszedł przywitać się kolega z koleżanką ...i został ze mną.W Boże Narodzenie minęło już 15 lat.Dzięki niej poczułam się lepiej.Odnalazłam wiarę w siebie i drugiego człowieka.Do tej pory towarzyszy mi w moim życiu.Wzajemnie podawaliśmy swoje dzieci do chrztu.Nasze rodziny związały się na całe życie.
Znalazłam swój DOM,swoje miejsce na ziemi.Swoją przystań i rodzinę.Nie mam nic cenniejszego jak ONI.Moja RODZINA jest moim skarbem.Gdybym nie szła moją drogą,nie byłabym Tu gdzie teraz jestem.Byłabym innym człowiekiem z innymi wspomnieniami.
Zawsze patrzyłam na życie właśnie przez ten pryzmat.
Pomyślmy.Moje trzy wspomnienia dzięki którym jestem tu gdzie jestem:
Pierwsze
Odkąd pamiętam podstawówka opierała się na myśli,że chcę zostać krawcową.Podążyłam tym torem.Nadal lubię tworzyć swoje projekty,ale to nie była praca dla mnie.Po 8 godzin schylona przy maszynie.Mimo,że nie poszłam tą drogą,odbyłam wiele wędrówek w poszukiwaniu pracy w tym zawodzie.Gdybym ich nie odbyła nie skończyłabym w restauracji gdzie poznałam kogoś kto zmienił moje życie.
Drugie
Ktoś poznany w owej pechowej restauracji zaproponował mi pracę technika w szwalni.Byłam młoda,miałam 20 lat a pracowałam nad konstrukcją,robiłam za krojczego i głodowałam.Wiele łez wylałam przez te pamiętne 4 lata.Pracowałam bez pensji bo kochałam.Przeżyłam ogromną niepowetowaną stratę i odeszłam.Tak jak stałam,z tobołkiem własnych ciuchów,bez niczego.Z dziurą w sercu i nadzieją na lepsze.
Trzecie
Dzięki drodze jaką szłam poznałam dobrą i uczynną dziewczynę.Pomogła znaleźć mi pracę,dzięki niej znalazłam mojego męża.Ot przyszedł przywitać się kolega z koleżanką ...i został ze mną.W Boże Narodzenie minęło już 15 lat.Dzięki niej poczułam się lepiej.Odnalazłam wiarę w siebie i drugiego człowieka.Do tej pory towarzyszy mi w moim życiu.Wzajemnie podawaliśmy swoje dzieci do chrztu.Nasze rodziny związały się na całe życie.
Znalazłam swój DOM,swoje miejsce na ziemi.Swoją przystań i rodzinę.Nie mam nic cenniejszego jak ONI.Moja RODZINA jest moim skarbem.Gdybym nie szła moją drogą,nie byłabym Tu gdzie teraz jestem.Byłabym innym człowiekiem z innymi wspomnieniami.
Zawsze patrzyłam na życie właśnie przez ten pryzmat.
piątek, 9 stycznia 2015
z nowym rokiem...nowe choroby
Z nowym rokiem moja starsza córa stwierdziła,że już czas na nową chorobę.Nic to,nie wystarczy nam super alergia dzięki której ze 2-3 razy w roku łapie zapalenie oskrzeli+ewentualnie zapalenie płuc.Czas na nowe działa.A te mi się w ogóle nie podobają.
Byłam dziś u lekarza rodzinnego.Wysłała nas do endokrynologa i tu zadecydują dopiero co tam w trawie piszczy.A że piszczy to już wiadomo.Mam nadzieję że cichutkim mysim pii i że damy radę ogarnąć temat bez większych strat własnych.
Podoba mi się za to podejście Werci do tematu.Spokojne,opanowane i zero paniki.Spokojnym głosem tłumaczyła mi dziś jak jechałyśmy do miasta,że jakby co to przecież trudno,najwyżej operacja i po prostu luz.Bo przecież mamo ty też to miałaś i jest ok.Nie spodziewałam się takiego podejścia do sprawy młodej dziewczyny.Jestem pełna podziwu dla jej spokoju.I bardzo jestem z niej dumna.Bo grunt to spokój i profilaktyka.
Byłam dziś u lekarza rodzinnego.Wysłała nas do endokrynologa i tu zadecydują dopiero co tam w trawie piszczy.A że piszczy to już wiadomo.Mam nadzieję że cichutkim mysim pii i że damy radę ogarnąć temat bez większych strat własnych.
Podoba mi się za to podejście Werci do tematu.Spokojne,opanowane i zero paniki.Spokojnym głosem tłumaczyła mi dziś jak jechałyśmy do miasta,że jakby co to przecież trudno,najwyżej operacja i po prostu luz.Bo przecież mamo ty też to miałaś i jest ok.Nie spodziewałam się takiego podejścia do sprawy młodej dziewczyny.Jestem pełna podziwu dla jej spokoju.I bardzo jestem z niej dumna.Bo grunt to spokój i profilaktyka.
wtorek, 6 stycznia 2015
kocham cię...
Mam ci ja córkę w wieku przejściowym.No cóż wielkimi krokami zbliża się nieubłaganie dzień 13-tych urodzin.Zmienia się panna,oj zmienia.Znika w swoim pokoju,więcej na facebooku przebywa.Zapomnij matka o grach planszowych,karcianych czy inszych.No cóż mam nadzieję,że młodsza Julcia przejmie trochę z zapału jaki Wercia miała do gier wszelakich.Na razie mam spokój,choć nie powiem żeby mnie cieszył.
Kłóci się to moje pannisko jak talala.Ja A-ona B,ja w tę-ona wewtę.No cóż jakoś musimy przeżyć burzę hormonów,bunt nastolatki i głupoty wszelakie imające się panny w oślim wieku.
I tylko pociesza mnie ta radość w głosie i oczach jak przybiega do mnie ni z tego i owego.Daje po pysku buziakiem i woła
"Kocham cię mamo!"
Odwraca się na pięcie i ucieka do własnych spraw.
Wtedy wszelkie "ale" chowa się do szafy i zostaje jak do tej pory było: kochające się dwie dziewczyny.Bo przecież tego nikt nie zmieni.Nawet morze kłótni.
Kłóci się to moje pannisko jak talala.Ja A-ona B,ja w tę-ona wewtę.No cóż jakoś musimy przeżyć burzę hormonów,bunt nastolatki i głupoty wszelakie imające się panny w oślim wieku.
I tylko pociesza mnie ta radość w głosie i oczach jak przybiega do mnie ni z tego i owego.Daje po pysku buziakiem i woła
"Kocham cię mamo!"
Odwraca się na pięcie i ucieka do własnych spraw.
Wtedy wszelkie "ale" chowa się do szafy i zostaje jak do tej pory było: kochające się dwie dziewczyny.Bo przecież tego nikt nie zmieni.Nawet morze kłótni.
poniedziałek, 5 stycznia 2015
przeniosłam post o kosmetykach...
Post o serach trafił na inny blog.Rozdzieliłam dwa kierunki moich zainteresowań.Zobaczymy czy dam radę ciągnąć oba.
Zapraszam :
kosmetyki naturalne-nowa podróż
Chciałam zachować czytelność,bałam się,że przepisy na kosmetyki uciekną mi gdzieś,pochowają się i nie będzie można łatwo ich znaleźć.
Zapraszam :
kosmetyki naturalne-nowa podróż
Chciałam zachować czytelność,bałam się,że przepisy na kosmetyki uciekną mi gdzieś,pochowają się i nie będzie można łatwo ich znaleźć.
Subskrybuj:
Posty (Atom)












